7 november 2009

Omdat de mensen in mijn omgeving geen inspiratie hebben, probeer ik deze leegte op te vullen met woorden. Maar woorden ‘op zich’ zeggen zo weinig, daarom probeer ik ze een waarde mee te geven door ze door mijn gedachtes te rollen. Ze rollen mijn oren binnen en blijven in mijn hoofd rond tollen. Vervolgens dwarrelen ze naar beneden, mijn hart in, waarin ze rond zwemmen in mijn gevoelens. Wanneer de woorden genoeg gedachtes en gevoel in zich opgenomen hebben, komen ze via mijn ogen op het papier. Waar ze zullen blijven staan, net zolang als dat nodig is. Net zolang totdat mijn omgeving ze weg zal blazen, met hun woorden vol gevoelens. Maar tot dan, vullen mijn woorden de leegte die ontstaan is door het gebrek aan gevoel. Maar bovenal door het gebrek aan liefde.